کوسه ز الوند آمدِ/خوش قِدم و خوب آمدِ

نوروز نو باز آمدِ/قمری به پرواز آمدِ

بلبل به آواز آمدِ

عمه بمانی سالا/با گابا و گوسالا

پشکل کنی انبارا/تپه زنی دیوارا

ای عمع ی گل غنچه/دِسِتِ بکن صندوقچه

چیزی بده به کوسه/کوسه ز تو نرنجه

تا یکی دو دهه پیش و کم و بیش در سالهای اخیر در همدان و آبادی های آن مانند آهوتپه،حیدره،سلیمان آباد،شورین،قاسم آباد و مریانج هر سال در فصل زمستان چوپان ها مراسمی دارند که کم و بیش شبیه یکدیگرست و به آن کوسه چوپان ها می گویند.قابل یادآوری است که این منطقه ی سرسبز و پر برکت یکی از مراکز مهم دامداری و دامپروری است در هر نقطه از کشور که دامداری رواج داشته این رسم بسیار قدیمی مرسوم و متداول بوده است.

در همدان در آخر چله ی بزرگ و اول چار چار مراسم کوسه برگزار می شد.توضیح مطلب آنکه خانواده هایی که گاو یا گوسفند دارنداحشام خود را به چوپان ها ده های نزدیک شهر می سپارند تا بچرانندو همین چوپان ها هستند که در اواخر چله ی بزرگ و روز های چارچار و دهه ی اول چله ی کوچک کوسه در می آوردند.هر کدام از آبادی های دور شهر یکی دوتا چوپان دارد و هر کدام جداگانه این مراسم را بجا می آورد و کوسه می شود.چوپانی که کوسه می شود یک پوستین را چواشهیعنی وارونه می پوشد و کمرش را با طناب کلفتی می بندد و به اطراف و دور کمر و پایین پوستین زنگوله های کوچک آویزان می کند .یک کلاه نمدی هم به طول نیم متر سرش می گذارد بطوری که سر و گردنش را بپوشاند منتها در آن کلاه سوراخ هایی تعبه می کند تا بتواند نفس بکشد و چشمانش ببیند.

دو تا شاخه ی جارو و دوتا پر مثل شاخ -روبه بالا-با یک قاپ گوسفند و یک آینه ی کوچک نیز به کلاهش  میدوزد........

ادامه ی مطلب در مجالی دیگر.